Roulette. De zwarte en rode vakjes vliegen in snel tempo voorbij. Ik duizel. Het zal nu toch wel raak zijn? Helaas, gegokt maar verloren. 28 zwart is niet de keuze van het verdoemde rouletteballetje dat zich vrolijk nestelt in het vakje met nummer 7, rood. Net naast nummer 28!

Ik hoor een kreet van vreugde. Van Geert. Mijn vriend. Hij koos voor nummer 7. Hij ziet rood van opwinding. Hij kijkt me smalend aan en maant me aan het noodlot niet te tarten. “Stop met gokken, het is je dag niet? Ik trakteer straks wel hiernaast.” zegt hij met enig leedvermaak. Is dit mijn vriend?

“Fuck off.”, snauw ik hem toe. Nog maar eens 28 zwart. Vroeg of laat moet het lukken. Geert speelt veilig en speelt op rood. Geen specifiek nummer. “Mietje.”, fluister ik. Hij zet wel bijna al zijn fiches in.

De zwarte en rode vakjes vliegen in snel tempo voorbij. Ik duizel? Ratel, ratel, ratel, ratel … pok. Als dit fout is dan verlies ik al mijn spaargeld. Hoe leg ik dat uit thuis? Ik open mijn ogen en doe ze even snel dicht als ik zie dat het balletje in een het vakje nummer 12 ligt, net naast mijn nummer 28. Ik word helemaal gek als ik zie hoe de croupier een stapel fiches over de mat schuift … richting Geert. Hij kijkt me spottend aan: “Als je verliest stop je, als je wint ga je nog even door.”. Hij loopt naar de kassa om zijn winst te incasseren. Ik volg zijn raad op en stop met gokken. Verdwaasd loop ik naar de kassa. Mijn verlies is bijna even groot als de winst van Geert. Ik spek verdomme zijn bankrekening. En hij drijft enkel de spot met me? Ik hoor hem nog net zeggen: “Ik trakteer hiernaast, belofte maakt schuld.”, als ik de kassamedewerkster met tranen in de ogen aankijk. Hiernaast is een eet- en praatcafé waar verliezers zichzelf lazarus drinken uit wanhoop en winnaars hun geluk niet op kunnen en de hele meute trakteren. De uitbaters van eet- en praatcafé Hoop in de Toekomst kozen de perfecte locatie voor een horecazaak.

Net voor ik naar buiten stap, hoor ik gierende autobanden, een klap en een hartverscheurend geschreeuw. Aan de stoeprand zie ik een opengeslagen portefeuille liggen, een vrolijke gezinsfoto is zichtbaar. Rechts ervan ligt een schoen, een groene Sketcher, het favoriete merk van Geert.

© Geert Deruyck - 2025 - geschreven in kader opleiding Kortverhalen schrijven.

Deze tekst is beschermd door het Belgische auteursrecht (Wet van 30 juni 1994 betreffende het auteursrecht en de naburige rechten). Alle rechten voorbehouden.

Het is niet toegestaan om deze tekst geheel of gedeeltelijk te kopiëren, verspreiden, vertalen, publiceren of op enige wijze openbaar te maken zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de auteur.